U galeriji Narodne biblioteke u Novom Bečeju, književnik Jovan Đorđević, profesor srpskog jezika i književnosti u penziji, večeras je održao predavanje pod nazivom „Put najznačajnijih relikvija dug 2000 godina“. Hrišćanske relikvije zauzimaju posebno mesto u duhovnom i kulturnom životu vernika. Još od prvih vekova hrišćanstva, predmeti povezani sa Isusom Hristom, apostolima i svetiteljima smatrani su svetinjama koje svedoče o veri, stradanju i čudima. Relikvije su često bile čuvane u crkvama i manastirima, gde su postajale mesta hodočašća. Kroz istoriju njihov značaj nije bio samo religijski, vladari su ih prenosili, darivali ili čuvali kako bi učvrstili svoj legitimitet i povezanost sa crkvom. Mnoge relikvije su preživele ratove, razaranja i seobe, menjajući mesta čuvanja, ali ne i značaj koji imaju među vernicima.

Đorđević, inače, izdavač i autor 12 knjiga i 350 ispričanih priča na RTS-u iz istorije, književnosti, umetnosti i religije, posebnu pažnju ovom prilikom posvetio je relikvijama koje se danas čuvaju na Cetinju: „To su ruka Jovana Krstitelja, ikona Bogorodice Filermose i čestica časnog krsta na kojem je Isus Hrist bio razapet. Postoje tu i druge relikvije o kojima govorim, ali ove tri su glavne, da kažem, svetske relikvije. Inače, to su relikvije nošene rukama i vladara, kraljeva, patrijarha, dakle, znamenitih ličnosti, da bi na kraju stigle do Cetinja, gde se danas nalaze. Kada je Sveti Luka dobio ruku Jovanovu, krenuo je na taj put, a sa njim i ruka koja je do kraja završila na Cetinju posle 2000. godina.“

Čestica Časnog krsta, ruka Svetog Jovana Krstitelja i ikona Bogorodice Filermose na Cetinje su prenete nakon burne istorije. Deo su zbirke koju su čuvali malteški vitezovi, a kasnije su preko ruske carske porodice dospele u Crnu Goru. Za vernike ove svetinje nisu samo istorijski predmeti, već živa spona sa svetim događajima i ličnostima, koja i danas inspiriše vernike.